Overgevoeligheid

Als je ergens overgevoelig voor bent, dan kan een reactie ontstaan op verschillende momenten: vrijwel onmiddellijk (binnen minuten of zelfs seconden) na contact met de bewuste stof waarvoor je gevoelig bent, of het lichaam maakt eerst giftige stoffen aan en geeft dan pas een reactie, of de reactie treedt pas na vele uren tot dagen op.

Wat gebeurt er als je overgevoelig bent?

Bepaalde cellen van je afweersysteem maken histamine of histamine-achtige stoffen vrij. Hierdoor wordt de huid rood omdat histamine de bloedvaten wijder open zet, de haarvaten worden meer doorlatend, er treedt vocht uit en de weefsels zwellen op. Door die zwelling ontstaat jeuk. Als in de luchtwegen of in de neus histamine vrijkomt, produceren de slijmkliertjes veel vocht en raken de kleine spiertjes rond de luchtwegen in een kramptoestand. Er kan dan zelfs een heftig benauwde astma-aanval optreden, waarbij het vooral moeilijk is om uit te ademen.

Overgevoelig of allergisch

Niet elke overgevoeligheid is een allergie, eigenlijk is het meer een ‘intolerantie’. Zo zijn er bijvoorbeeld mensen die ziek worden van oude kaas of chocola. Dat kan een gevolg zijn van de grote hoeveelheden histaminen die daarin aanwezig zijn en waarop de een wat sterker reageert dan de ander. Een echte allergie is dat niet, want het afweersysteem is geheel intact.

Bij mensen die last krijgen na het eten van kreeft of schelpdieren, is er weer wat anders aan de hand. In schaal- en schelpdieren komen namelijk stoffen voor die in staat zijn in het lichaam histamine vrij te maken en ook in dit geval is het afweersysteem niet gestoord. Als je weet dat je bepaalde voedingsmiddelen niet goed verdraagt, dan kun je ze beter laten staan.

De oorzaak opsporen

Het blijkt vaak lastig om erachter te komen waarvoor je overgevoelig bent. Ook kan een overgevoeligheid soms pas na jaren optreden. Een allergoloog die gespecialiseerd is in overgevoeligheidsproblemen, kan meestal pas na een uitgebreid onderzoek concluderen wat precies de oorzaak van de klachten is. Dat gebeurt vaak aan de hand van krasjes, plakproeven, injecties of provocatietesten.